Rozmowy forumzdrowia.pl

Zespół policystycznych jajników (PCOS), zwany także zespołem Steina-Leventhala, charakteryzuje się występowaniem zaburzeń miesiączkowania oraz zaburzeń  endokrynologicznych i metabolicznych. W patofizjologii choroby kluczową rolę odgrywa upośledzona funkcja jajników.

Obraz kliniczny zespołu policystycznych jajników jest dość zróżnicowany, choć najczęściej występują:

• zaburzenia miesiączkowania pod postacią braku lub rzadkich miesiączek, nieprawidłowych krwawień
• zaburzenia jajeczkowania, będące często przyczyną niepłodności pacjentek z PCOS
• objawy hiperandrogenizmu (związane ze zwiększonym stężeniem testosteronu i androstendionu we krwi) – trądzik, łojotok, łysienie oraz hirsutyzm (czyli występowanie u kobiet nieprawidłowego owłosienia typu męskiego, np. na twarzy)
• zwiększenie liczby pęcherzyków w jajniku
• powiększenie jajników
• zaburzenia metaboliczne: otyłość, hiperlipidemia,  hiperinsulinemia i zwiększona oporność tkanek na działanie insuliny.

Rozpoznanie PCOS opiera się na tzw. Kryteriach Rotterdamskich:

1. brak lub rzadkie jajeczkowanie
2. hiperandrogenemia i kliniczne objawy hiperandrogenizmu
3. charakterystyczny objaw policystycznych jajników w badaniu USG

Stwierdzenie 2 z 3 kryteriów pozwala na postawienie rozpoznania.

Leczenie zespołu PCOS, ze względu na charakter choroby, jest wielokierunkowe i w dużej mierze zależy od występowania dominujących objawów klinicznych. Do grupy najczęściej stosowanych leków należy dwuskładnikowa tabletka antykoncepcyjna.  Należy mieć jednak na uwadze konieczność podjęcia systematycznego leczenia, w przeciwnym wypadku może dojść do rozwoju  bardzo groźnych i nieodwracalnych powikłań.

Wiele pacjentek z zespołem PCOS boryka się z problemem niepłodności. Nie jest to jednak problem nierozwiązywalny! Przy zastosowaniu wieloetapowego, systematycznego leczenia wielu pacjentkom udaje się z powodzeniem zajść w ciążę.

Opracowała: Lek. Maria Miąskiewicz

Na podstawie: „Endokrynologia ginekologiczna” Piotr Skałba, PZWL

Share on Facebook