Niedobór witaminy D a depresja

Dodane przez Redaktor Naczelny w dniu 12 października 2010 0 komentarzy

Witamina D bierze udział w regulacji gospodarki wapniowo-fosforanowej organizmu i odpowiada m.in. za prawidłowy rozwój i  mineralizację kośćca. Jej niedobór w ustroju prowadzić może do poważnych zaburzeń przemiany kostnej i w efekcie do rozwoju krzywicy u dzieci oraz osteoporozy u dorosłych.

Wielokrotnie jednak sugerowano, iż brak witaminy D może  niekorzystnie wpływać  także na wiele innych procesów metabolicznych w organizmie.

Niedawno Brytyjscy naukowcy zwrócili uwagę na związek pomiędzy niskim poziomem witaminy D w surowicy  a występowaniem objawów depresji u osób starszych.  Przeprowadzono badanie (The 2005 Health Survey for England) na grupie 2070 uczestników w wieku co najmniej 65 lat. Wyniki ujawniły istotnie wysoki odsetek występowania objawów depresji wśród badanych, u których poziom witaminy D w surowicy był mniejszy niż 10ng/mL.

Jest to kolejny argument przemawiający za ogromną rolą tej witaminy  w utrzymaniu  metabolicznej równowagi organizmu.

Dla człowieka źródłem witaminy D są cholekalcyferol (wit. D3) i ergokalcyferol(wit.D2). Cholekalcyferol powstaje z obecnego w skórze cholesterolu pod wpływem promieniowania ultrafioletowego lub dostarczany jest z pożywieniem – tłuszczem zwierzęcym. Ergokalcyferol pochodzi natomiast z pokarmu roślinnego. Oba związki są przetwarzane w wątrobie i nerkach do aktywnych metabolitów, wśród których najsilniejsze działanie biologiczne wywiera dihydroksycholekalcyferol.

Do produktów bogatych w witaminę D należy zaliczyć przede wszystkim wątróbkę, żółtko jaj oraz tran ryb. Na niedobór narażone są osoby stosujące diety beztłuszczowe oraz unikające ekspozycji na promieniowanie słoneczne. Jednak awitaminoza D może występować  także w różnych zespołach chorobowych: w alkoholizmie, w stanach niedostatecznego wytwarzania żółci, w zespołach złego wchłania czy w wyniku interakcji z niektórymi lekami.  Nadmierna podaż skutkuje z kolei wystąpieniem objawów hiperwitaminozy związanych ze zbyt dużym stężeniem wapnia w surowicy i zwapnieniami w tkankach.

Autor: Lek. Maria Miąskiewicz

Źródło:  „Patofizjologia” pod red. S.Maślińskiego i J.Ryżewskiego, PZWL

M. Brooks „Clinical Vitamin D Deficiency Linked to Depression in Older Adults” www.medscape.com

Share on Facebook

Suplementacja witaminy D

Dodane przez Redaktor Naczelny w dniu 23 czerwca 2010 0 komentarzy

Witamina D jest grupą związków chemicznych niezbędnych do prawidłowego rozwoju układu kostnego, mięśniowego i nerwowego oraz wpływa na poprawne działanie układu immunologicznego. Szczególnie istotne jest podawanie dostatecznej ilości tej witaminy małym dzieciom.

Aby powstała aktywna forma witaminy D, konieczne jest sprawne współgranie enzymów zawartych w skórze, nerek i wątroby. Ogromne znaczenie ma także ekspozycja na promieniowanie słoneczne, które inicjują procesy aktywacji nieaktywnej witaminy.

Pojawiły się doniesienia, że coraz więcej dzieci ma niedobory witaminy D. W 2009 roku ustanowiono zalecenie dotyczące suplementacji tej substancji u noworodków.

Noworodkom donoszonym zaleca się podawanie witaminy D w dawce 400IU/dobę. Zależnie od tego, czy matka w czasie ciąży przyjmowała witaminę D czy też nie, u niemowląt karmionych piersią, zaleca się:

  • podawanie witaminy D od pierwszego dnia życia, jeśli matka nie przyjmowała w ostatnim trymestrze ciąży witaminy D,
  • podawanie witaminy D od 3 tygodnia życia, jeśli matka przyjmowała preparaty z witaminą D.

Wcześniaki (dzieci urodzone przed 37 tygodniem ciąży) powinny mieć podawaną witaminę D w dawce 400-800IU/dobę do ukończenia 40 tygodnia wieku skorygowanego.

Jeśli dziecko dodatkowo (lub wyłącznie) karmione jest mieszanką mleczną, należy w dawce uwzględnić ilość zawartej w niej witaminy D.

Kobiety w ciąży powinny spożywać 400 IU na dobę.

Wapń

Prawidłowy rozwój układu kostnego wymaga także dostatecznej podaży wapnia. Ilość tego pierwiastka powinna zależeć od wieku dziecka.

  • w pierwszym roku życia niemowlę powinno dostawać 400-600 mg wapnia na dobę
  • do ukończenia 3 roku dziecku należy zapewnić 800-1000 mg wapnia na dobę,
  • między 4 a 9 roku życia około 800 mg,
  • od 10 do 18 roku życia zaleca się dawkę 1200 mg na dobę.

Warto także zadbać o przebywanie o spacery, które zapewnią koniczną do syntezy aktywnej witaminy D, dawkę promieni słonecznych.

Źródło: Medyna Praktyczna Pediatria 2010/01

Opracowała: Lek. Dorota Michałek

Share on Facebook